Home

Artificiële Inseminatie met anonyme Donor

Wij gaan een kind hebben

9. Wat aan uw kind zeggen?

Waarom het hem/haar zeggen? Moet men het hem/haar zeggen? Dat zijn vragen die kunnen gesteld worden door toekomstige A.I.D.-ouders.

Het blijkt dat heel wat A.I.D.-ouders de voorkeur geven aan het doen overkomen dat het om een "normale" zwangerschap gaat wat betreft het biologisch ouderschap. De echtelieden zelf willen het soms vergeten. De eventuele keuze om het geheim te behouden wordt gemotiveerd door:

  • het gevaar om het kind te kwetsen door de onthulling, of problemen van persoonsidentificatie te veroorzaken;
  • het risico voor een onderzoek naar de biologische vader;
  • het verstoten door de familie (vaderskant) en/of door het sociaal milieu.

De ouders denken aldus het kind te vrijwaren; zij vrijwaren derhalve eveneens de man die aan steriliteit lijdt. Deze houding toont de toegeving aan, de sociale druk aan voor een voortplanting die op het "biologische" is gebaseerd. Dit kan een onbewuste houding zijn; zij impliceert evenwel de noodzaak om zich over "de risico's van het geheim" vragen te stellen.

De psycholoog C. Manuel (3) toont 2 risico's in verband met het geheim aan:

  • de openbaring door derden, die door kwaadwilligheid of door onvoorzichtigheid is begaan;
  • de waarneming door het kind van een "niet zeggen", d.w.z. het aanvoelen dat er een geheim bestaat, waarvan hij zowel de ontvanger, als het onderwerp is.

Nochtans zijn het deze risico's die kunnen verminderd worden als het koppel zich bezint over de zin en de doelgerichtheid van dit geheim, die ze als gemotiveerd beschouwden in hun persoonlijke situatie.

De onthulling van A.I.D. aan de omgeving maar niet aan het kind, blijkt een ongeschikte houding te zijn. Het verhoogt het gevaar van onthulling aan het kind door derden, op een ongelegen moment, onder ongunstige omstandigheden.

Anderzijds zijn de motivaties van de ouders om hun beroep op A.I.D te onthullen:

  • de eerlijkheid, het verlangen om het kind de waarheid, die hem/haar (4) betreft, niet te onthouden;
  • aan het kind te bewijzen hoezeer het werd verlangd;
  • een eventuele onthulling onder slechte omstandigheden en/of door derden vermijden;
  • zich van de last te verlichten die het geheim met zich meebrengt.

De vraag die zich dan stelt is:
Hoe het zeggen zonder het kind te kwetsen?

C. Manuel vermelt met betrekking tot het verlangen om een waarheidsrelatie met het kind aan te gaan: "Dit veronderstelt dat zij (de ouders) hun beslissing, kunnen integreren als bewijs van hun geschiktheid om de ouderlijke bescherming te verzekeren maar ook om aan hun kinderen de levenslessen getrokken uit hun ervaring van steriliteit door te geven." "teneinde op positieve wijze met hem de geschiedenis te delen die zijn komst op deze wereld" heeft toegelaten.

Praktisch moet het openbaringsproces lange tijd voor de adolescentie beëindigd worden. Het moet verschillende keren herhaald worden, omdat het kind gemakkelijk "vergeet".

Op de vraag, het al of niet zeggen, kan men geen radikaal standpunt innemen. Het gaat vooral over de gevoeligheid en de overdachte keuze van het betrokken paar. Elke beslissing omvat risico's en moeilijkheden die de A.I.D.-ouders zich bewust moeten worden. Om het probleem beter aan te kunnen, kunnen zij hulp en/of advies vragen aan de psychiater. A.I.D. creëert geen "nieuwe vaders", het zet een band, een weliswaar krachtige maar andere dan de biologische band, in de schijnwerper.

We moeten hopen op een evolutie van de mentaliteit, die eindelijk het lijden dat aan de steriliteit verbonden is erkent.

Wij wensen u veel sterkte en geluk toe.

Voetnota's

(1) De centra van bevruchting in Frankrijk, CECOS, worden in een officiële structuur georganiseerd. De Sociale Zekerheid neemt alles op zich.

(2) In de Verenigde Staten, zijn bepaalde specialisten van mening dat 250.000 A.I.D. kinderen geboren werden (cijfer dat in 1980 is opgesteld). Ondertussen komen er elk jaar 6.000 tot 10.000 A.I.D. baby's in de wereld bij.

(3) Klinisch-psycholoog verbonden aan CECOS (centrum van bevruchting) van Lyon,. co-auteur van het boek "Les aspects psychologique de l'insémination artificielle". Ed. SIMEP. coll. Biologie et Psychologie, 1983.

(4) "Enfant de personne". Geneviève DELAISY van PERCEVAL. Ed. Odile Jacob.


CHU Saint-Pierre, Université Libre de Bruxelles
UMC Sint-Pieter, Vrije Universiteit Brussel
Saint-Pierre University Hospital, Free University of Brussels